13 mei 2018

 

Als kind en adolescent hoorde ik regelmatig ” geen gekke dingen doen”. vooral als de ouders even weg gingen.
Wat die gekke dingen inhielden dat wilden ze niet invullen. En als ik zelf voorbeelden gaf – ik was vrij direct – bleef het ijzig stil.

Zojuist heb ik weer ‘gekke’ dingen gedaan. Zeker als je alleen bent kan je gekke dingen doen. Je geweten als getuige. Gedachten als publiek.

Ik hoorde de koffie pruttelen.” Heerlijk” dacht ik, en met een klein sprongetje liep ik al applaudiserend naar het apparaat.
“dank je wel” zei ik ook nog. Want ook al is het een apparaat. Het doet binnen 5 minuten waar ik persoonlijk veel langer over zou doen. Een voorbeeld van gekke dingen die ik doe.

Zo kan ik ook een parodie opvoeren van allerlei zaken die mij bezig houden of wat ik gezien heb. A one man up stand comedy show. Liggend vind ik dat lastig.

Binnen het shintoïsme is de basis dat alle dingen bezield zijn door geest. Ofwel Kami. Dat geloof zit al lang geworteld in mij ondanks dat ik als kind geen kennis had van het shintoïsme.
En zodoende, moeders en vaders en verzorgenden maak je niet teveel druk over wat je kinderen aan gekke dingen thuis doen. Een mens maakt gekke sprongen en leert op een goede manier te vallen. Fantasie is een mooi gereedschap. Het leert creativiteit.
Even stilstaan en voelen of je aan het projecteren bent of niet. Aan het invullen of niet. Het is namelijk zo dat we nogal snel invullen voor een ander. Dat hebben we geleerd. We maken ons zoveel zorgen. Veelal om eigen angsten en zaken die nog niet eens hebben plaatsgevonden. En als je expliciet iets niet wilt: spreek het dan in volle overtuiging uit met detail zodat iedereen weet waar het hete ijzer hangt en zich niemand hoeft te brandden.
Het leven is een grote speeltuin, of een bos met vallen. Het is maar net hoe je er in staat en naar kijkt.

Doe lekker gek.